Hondenverzekering voor hond met bestaande aandoening wat zijn de opties?

Hondenverzekering voor hond met bestaande aandoening wat zijn de opties?

Je staat er misschien net achter gekomen: je trouwe viervoeter heeft een aandoening. Misschien heeft ie last van zijn heupen, suikerziekte of chronische oorontstekingen. Het is klote, vooral als je bedenkt hoeveel geld de dierenarts je waarschijnlijk al heeft gekost. De volgende gedachte is vaak: “Ik moet nu echt een hondenverzekering afsluiten.” Maar dan komt die domper: hoe zit het eigenlijk met een hondenverzekering als je hond al ziek is?

Het is de moeilijkste vraag in de verzekeringswereld voor huisdieren. Want de meeste verzekeraars draaien er niet omheen: zij zitten niet te wachten op een hond die nu al geld kost. Toch hoef je niet direct bij de pakken neer te zitten. Laten we even heel realistisch kijken naar wat er écht mogelijk is.

De harde waarheid over ‘bestaande aandoeningen’

Voordat we het hebben over oplossingen, moeten we even scherp hebben wat een verzekeraar bedoelt met een bestaande aandoening. Dit is namelijk vaak groter dan je denkt. Het gaat niet alleen om een diagnose die al op papier staat. Het gaat om klachten of symptomen die er al waren vóórdat de verzekering inging.

Stel: je bent drie weken geleden naar de dierenarts geweest omdat je hond mank liep, maar er is (nog) geen röntgenfoto gemaakt. Later sluit je een verzekering af. Twee maanden later blijkt het artrose te zijn. Omdat de klachten (mank lopen) er al waren voor de startdatum, wordt dit met 99% zekerheid gezien als een bestaande aandoening. Zelfs zonder officiële diagnose.

De reden dat verzekeraars dit zo strak regelen? Simpel. Als ze wél zouden betalen voor klachten die er al waren, zou iedereen een verzekering afsluiten zodra de hond ziek wordt. Dat werkt economisch niet. De premies voor iedereen anders zouden door het dak schieten.

Wat betekent dit voor de dekking?

Als je een verzekering afsluit en je meldt een bekende aandoening (of de verzekeraar vindt het later terug in het dierenartsdossier), dan gebeurt er meestal het volgende: ze sluiten die specifieke aandoening uit.

Dit betekent dat je voor dit specifieke probleem niets vergoed krijgt. Geen medicijnen, geen operaties en geen onderzoeken die rechtstreeks met dit probleem te maken hebben. Maar, en dit is belangrijk, vaak blijft de rest van de dekking wel staan. Als je hond dan later onverwachts een Botbreuk oploopt of een andere ziekte krijgt die totaal niet samenhangt met de heupen, dan ben je vaak wél verzekerd.

De 3 mogelijke uitkomsten bij aanvraag

Als jij je hond eerlijk opgeeft, zijn er grofweg drie reacties die je kunt verwachten van een verzekeraar:

1. Acceptatie met een clausule:
Dit is de beste optie bij bestaande klachten. Ze zeggen: “Jouw hond mag bij ons verzekerd worden, maar de heupklachten nooit.” Je betaalt dan wel premie, maar voor de aandoening die je al kende, krijg je niets.

2. Volledige afwijzing:
Sommige verzekeraars vinden het risico te groot. Zeker bij ernstige of chronische ziektes zoals epilepsie of suikerziekte (die ze vaak apart benoemen in hun voorwaarden) weigeren ze de hond volledig.

3. Gedeeltelijke of tijdelijke dekking:
Dit is zeldzaam, maar sommige polissen beloven dat na een bepaalde tijd (bijvoorbeeld na 2 jaar) de dekking alsnog ingaat. Let hier extreem goed op, want dit staat vaak in hele kleine letters en het risico op teleurstelling is groot.

Waarom een verzekering nog steeds zinvol kan zijn

Het voelt een beetje zuur: betalen voor een verzekering die je grootste ziekte niet dekt. Toch is het vaak nog steeds verstandig. Waarom? Omdat honden voor verrassingen te betrappen zijn.

Stel je hebt een Duitse Herder met heupdysplasie (een bekende bestaande aandoening). Je sluit een verzekering af, en ze sluiten de heupen uit. Drie maanden later springt je hond verkeerd en scheurt hij zijn kruisband. Dat is een ongeluk, niets te maken met zijn heupen. Een operatie kost al snel €1500 tot €2000. Die kosten worden dan wél vergoed, óók met een uitsluitingsclausule voor de heupen.

Een verzekering is in dit geval eigenlijk een soort buffer voor alle andere ongelukken en ziektes die nog op de loer liggen.

Het spook van de ‘wachttijd’

Er is nog een valkuil waar je als hondenbaasje rekening mee moet houden: de wachttijd. De meeste verzekeraars hebben een wachttijd van bijvoorbeeld 14 tot 30 dagen na ingangsdatum van de polis.

Betaalde kosten die in die wachttijd vallen, worden nooit vergoed. Maar er is iets gennisters: zelfs als de klachten ontstaan tijdens de wachttijd, maar de diagnose pas later wordt gesteld, worden deze kosten vaak alsnog geweigerd. Ze linken het dan achteraf alsnog aan die begindata.

Eerlijkheid duurt het langst (en bespaart je een hoop ellende)

Je bent wettelijk verplicht om de verzekeraar volledig te informeren over de gezondheid van je hond. Dit noem je de mededelingsplicht. Ik kan het niet genoeg benadrukken: probeer dit nooit te verzwijgen.

Stel je verzwijgt de heupklachten, sluit de verzekering af en een jaar later moet je hond geopereerd worden aan die heup. De verzekeraar vraagt het dierenartsdossier op (en dat mogen ze), ziet dat de klachten er al langer waren en keert niet uit. Sterker nog, ze ontbinden de polis en je krijgt je premie terug, minus de kosten die ze misschien al wel hebben uitgekeerd voor andere dingen. Je staat dan met lege handen.

Wees dus altijd 100% transparant bij het invullen van de aanvraag. Het is beter om een verzekering te hebben met een uitsluitingsclausule dan een verzekering die je na een half jaar opzegt omdat je gelogen hebt.

De medische verklaring

Bij het afsluiten kan het zijn dat de verzekeraar om een gezondheidsverklaring vraagt. Soms vragen ze zelfs om een rapport van de dierenarts. Zorg dat je dit paraat hebt. Hierop staat precies wat er speelt. Op basis daarvan bepaalt de verzekeraar of ze je hond accepteren en wat ze precies uitsluiten.

Wat als je hond ouder is?

Er is nog een factor die meespeelt: leeftijd. Veel verzekeraars hebben een maximumleeftijd voor het afsluiten van een nieuwe verzekering. Vaak ligt dit rond de 7 jaar. Zit je hond daarboven, dan is het vaak al niet meer mogelijk om ergens aan te kloppen.

Een uitzondering die vaak genoemd wordt is Figo. Deze verzekeraar staat erom bekend dat ze geen maximale acceptatieleeftijd hanteren. Dus ook als je hond al wat ouder is, kun je daar nog een aanvraag doen. Houd er wel rekening mee dat de premie voor een oudere hond aanzienlijk hoger ligt en dat de kans op een uitsluitingsclausule (bij bestaande kwalen) ook hier groot is.

Het nut van vergelijken bij specifieke aandoeningen

Als je een hond hebt met een bekende aandoening, kun je niet blind afgaan op de goedkoopste premie. Je moet juist kijken naar de uitsluitingen.

Sommige verzekeraars sluiten bepaalde erfelijke aandoeningen uit standaard bij bepaalde rassen. Anderen doen dat weer niet. Als jouw hond bijvoorbeeld last heeft van Patella Luxatie (losse knieschijf), is het belangrijk om te checken of dit specifiek wordt uitgesloten bij een pakket dat je op het oog hebt.

Vergelijk dus altijd de kleine lettertjes. Kijk niet naar “Wat kost €10 per maand”, maar naar “Wat dekt dit pakket voor mijn specifieke situatie?”

Ben je ook benieuwd hoe het zit met andere specifieke situaties? Lees dan verder over:

• Hondenverzekering voor tweede hond wat zijn de beste opties en korting?
• Hondenverzekering voor fokhond wat zijn de beste keuzes en dekking?
• Hondenverzekering voor hond met chronische ziekte wat zijn de mogelijkheden?

Een gouden tip over eigen risico

Als je uiteindelijk een verzekering vindt die je hond accepteert (met of zonder uitsluitingen), kijk dan kritisch naar het eigen risico. Het is verleidelijk om een hoog eigen risico te nemen om de maandlasten te drukken. Zeker bij een hond met bestaande klachten waar je toch niets voor claimt, kan dat lonen voor de ‘ongelukken’ die misschien komen.

Maar bedenk goed: als je dan een keer een rekening van €400 krijgt voor een ongeluk, en je hebt een eigen risico van €400, dan krijg je niets uitgekeerd. Wil je weten hoe je dit slim aanpakt? Hier lees je meer: Wat betekent eigen risico bij hondenverzekering en waarom is het belangrijk?.

De bottom line

Is het frustrerend dat een verzekeraar je hond met een bestaande aandoening niet volledig wil dekken? Absoluut. Je betaalt wel premie, maar krijgt niets voor het grootste risico.

Toch is het vaak een kwestie van schade beperken. Accepteer dat de bekende aandoening hoogstwaarschijnlijk voor eigen rekening blijft. Zoek een verzekeraar die je hond wél accepteert voor de rest. Zo bouw je toch een vangnet op voor de onverwachte klappen die het leven van een hond (en zijn baasje) zo duur kunnen maken.

Wees eerlijk, vergelijk scherp en kies voor zekerheid, ook al is die niet perfect.

]]>